Berfu Kapıyı Çalmadan Şiiri - Erdin Şallıel

Aşka yüreğim kapalı dedim
Gönül kapımı çalmaz…”
Ama aşk—
kapıyı çalmadı…
kırıp geçti.
Fırtınalar koptu…
Bir berfu düştü yüreğime—
sessizdi…
ama derinden üşüten.
Erir gider sandım.
Meğer—
en sessiz düşen,
en çok üşütenmiş.
Bir buz dağı koptu içimden—
ansızın.
Her yer soğuk,
her yer dilsiz.
Görünen-
sadece suskun bir parça.
Ama derinlerde…
devasa bir kalp çarpıyordu.
Ve o buz kesmiş yüreğim
seninle usulca çözüldü…
Sessizliğin içinden
ince bir umut filizlendi.
Ne rüzgâr sökebildi onu,
ne soğuk susturabildi.
Geçip gitmedin…
içime işledin.
Hazanı yaşayan gönlüm
seninle baharı öğrendi.
Ve ben—
ilk defa bu kadar derinden
hissettim:
en soğuk kışın ortasında bile
bir kardelen gibi açabileceğimi.