Sevda dedikleri kuyuya düştüm,
Kendi ateşimde kavruldum, piştim.
Maziyi bir kalemde sildim, geçtim,
Aramda küsurat, hesap koymadım!
Delikanlı çağda aklıma düştün,
Gönül tahtımdaydın, her an gülüştün.
Sırtıma bin türlü yükü bölüştün,
Sende bir zerre alacak koymadım!
Nice gece sabah etmedim, bekledim,
Dertlerin üstüne dertler ekledim.
Girdiğin her yerde seni sakladım,
Sana verecek bir nefes koymadım!
Yıllar yılı özde cefayı çektim,
Yolların tozunu gözüme ektim.
Sönmez bu közleri bağrıma diktim,
Sözümde tek yalan, hile koymadım!
Mizanı kurmuşum irfan katında,
Dizginim kopmuştur sevda atında.
Ezildim bu zalim devran altında,
Kalemsiz Şair 'de sızım koymadım
Kayıt Tarihi : 30.03.2026 02:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!