Beri Gel Şiiri - Sadık Kocabaş

Beri Gel
Seslendin uzaktan, duyduk nidanı,
Meydan er kişinindir, beri gel o zaman.
Terk eyle içindeki o boş gümanı,
Aşkın yolu çetindir, beri gel o zaman.

Laf ile gemiler yürümez derler,
Bu yolda canından geçer erenler.
Hani nerde hani, o söz verenler?
Vefa kalbe metindir, beri gel o zaman.

Günümüz diyerek dert yandın durdun,
Kendi hayalini kendine kurdun.
Nefsinin elinden darbe mi yurdun?
Sükut en büyük dindir, beri gel o zaman.

Eksildikçe dolan o kadeh biziz,
Karanlık gecede sönmeyen iziz.
Sanma ki bu yolda biz sahipsiziz,
Hakikat tek yakındır, beri gel o zaman.

Aklın oyununu bir kenara koy,
Ruhunu o yalan postundan bir soy.
İster bir damla ol, istersen bir koy,
Menzil artık yakındır, beri gel o zaman.

Söylersen sözünü özden söyle gel,
Bırak bu sitemi, gözden söyle gel.
Yanan şu ateşi közden söyle gel,
Kalemsiz Şair seninledir, beri gel o zaman.