Benim Çoçukluğum Şiiri - Şenay Tek

Bizim çocukluğumuzda, pazar günleri ülke genelinde banyo günüydü.. evlerde doğal gaz yoktu.. birçok evde tüplü şofben bile yoktu.. sobaların üstüne kazanlar koyulur, kaynayan suyla evcek sırayla banyo yapılırdı.. yine ayrıca, TRT'de, pazar günleri ikindi saatinde Yay isimli bir dizi yayınlanırdı.. başrolünde William tell oynardı.. hepimiz o saati iple çeker, yarım saat önceden televizyonun başına oturur, dizinin başlamasını beklerdik... Yine böyle günlerden bir gün, hepimiz banyomuzu yapmış,
Televizyonun başında dizinin başlamasını bekliyorduk... Babaannem de neçeğini dizlerine sermiş, saçlarını tarıyordu.. Tam o sırada dizi başladı... William tell ekranda göründü.. babaannem Tam da William tell'in görüş açısındaydı... William, Uzun saçlarını salladı... Ekrana doğru şuh ve gizemli bir bakış attı... babaannem bir hışımla dizindeki neçeği aldı, başına örttü... Neçeğin bir ucuyla da ağzını kapattı..Çocuk aklımızla babaannemin bu hareketi karşısında şaşırdık ve ona niçin böyle bir şey yaptığını sorduk..
Babaannem;
-"Ergiçler saçımı mı görsün yavrum" deyincede kahkahayı bastık ve;
-"babaanne Biz onları görüyoruz.. Onlar bizi görmüyor ki" dedik...
Babannem;
-"olurmu yavrum... Biz onları görüyorsak, muhakkak onlar da bizi görüyordur" dedi... Tam o sırada William tell, elindeki sigarayı ekrana doğru üfledi...Yine bakış açısı Tam da babaanneme doğruydu... Babaannem birden kafasını çevirdi ve;
-" Ne kadar kötü koktu meret... Bak.. Bir de bizi görmüyorlar diyorsunuz... Adam suratımıza doğru sigara üflüyor.. deden görse, öldürür beni" dedi..
Meğerse babaannem haklıymış... Gerçekten de bizi görüyorlarmış...Ne zaman uygunsuz ev kıyafetiyle telefonumu elime alsam, babaannemle yaşadığımız bu anı bende depreşir...