Ben Ve Zaman Şiiri - Kenan Gezici

Usanmış gün, usanmış gece.
Hangi zamana dokunsam yanar avucum.
Yalnızlık büyütüyorum koynumda.
Ayağımda salladığım, çocuğum.
Mekanik bir tıkırtıdır benim zamanım.
Gelip geçiyor sinsi, aç biilaç.
Kaostan beslenen kim,
Anlatamıyor kendini bıçkın bıçkın.
Anlamadığım tüm kelimeler silindi.
Sesten yeşermez bendeki ölü.
Konuşsam bölünecek ortadan an.
Çıplak ayakla taşa basamam.
Sesim kısık yaklaşan, duyar beni.
Ahım tutar bilirsiniz.
Konuşsam bölüm bölüm susturmayın.
Bu kadar ölmeyin benden.
Kalırsınız soğukta.

Kenan Gezici 13/04/2026