Ben Sustum Şiiri - Hatice Nayır

“Ben sustum”

Ben sustum, söylemedim
Gönlümdeki cam kırıklarını hiç kimseye
Gövdendeki derin oyuğa saklandım
Sustum, yıpratmadım

Oyuncak bebeklerime
Mavi çiçeklerden giysiler yaptım
Sarı papatyalar taktım başlarına
Yüzlerine mutlu gülücükler koydum
Sustum, anlatmadım

Geceleri korkarak gidiyordum tuvalete
Karanlık pencerede ayakları vardı gulyabaninin
Babam da yoktu ki benim korkunca arkasına saklanacağım
Korktum, anlatmadım

Hain kurt geceyarısı ormanımdan geçmişti
Kırmızı başlığım da yoktu henüz
Annemin üzerime diktiği her kıyafet
Bol geliyordu yüzüme
Sustum, abartmadım

Şimdi bir dağ kartalıyım yapayalnız
Şimdi kurutulmuş bir deniz
Şimdi göklerde uçurum
Kentlerde hüzünlü kız
Sustum, unutmadım

Sevgisi yara almış
Sevdası darda kalmış
Aldanmış, aldatmamış
Sustum, ağlamadım

Şimdi sessiz bir yarayım gönlünüzde
Ben kanatmadım.