Ben Sanırdım Ki Şiiri - Hiranur Bakır

BEN SANIRDIM Kİ

Seher vakti durdum, düşündüm,
Ben sanırdım ki,her gecem
Mapusta başlamak sabaha, soğuk sopayla
Hırçın sevişmeleriyle dünyanın sabahına,
Dört duvar arasında,ben sanırdım,
Sana rağmen, birşeyler başarırdım,
Susmak gibi, sanırdım ki
Elimde bülbül var, sessizliğe çare,
Soğuk sopanın dermanı, yâre,
Biçareyim şimdi,
Hiç böylesine gün başlamadan ağlamayı,
Hiç böylesine huysuz ruhumun dinginliğine ulaşmasını,
Anlatacak çok şeyi varmış utanmaz yaşamın,
Anamın karnında ben anlamazdım,
Anlamaya çalıştıkça kendimi sarardım,
Bir sigara yakardım,sanırdım ki
Biz bir bulutcuğuz,yüreğimizin arşıyız,
Gözlerde görür susarsın, biliriz,
Benliğimi ben sanardım,
Anladım ki yine kukla imişim sözümün üstüne,
Gözlerin üstünde bir yanık,ellere,
bile bile ben size Gülerken de,
Ve yine ben ağlarken de,
Burada, yanımda,
Kimsesizliğin herşeyi benimle.