Ben Kimin İçin Öldüm? Şiiri - Yakup Köst ...

Annem..
Bu satırları belki son gecemden yazıyorum,
Titriyor ellerim, âmâ kalbim halen dimdik,
Bir soru içime saplandı; Ben kimin için öldüm anne?

Söylesenize sokaklar halen karalık mı?
İnsanlar halen birbirine düşman mı?
Bir selam uğruna birbirine düşman mı kesildi insanlar?
Yoksa anne ben boşuna mı öldüm?

Baba...
Sen bana hep doğru ol dedin,
Peki bu ülkede doğru konuşurken hep yalnız
mı kaldım?
Yalanlar hala alkışlanıyor mu?
Ben onların sesi olabildim mi?

Kardeşim…
Ben giderken sen de büyüdün mü?
Yoksa seni de mi yordu bu hayat?
Gençlik hala umut kurabiliyor mu?
Yoksa hayaller öldü mü?

Okullarda halen bilgi öğretiyor mu?
Yoksa sadece susmayı mı öğretiyor?
Gençler peki hala gelecek kuruyor mu?
Söylesenize ben kimin için öldüm?

Ey sevdiğim…
Ben seni yarım bırakmadım bilirsin,
Ben seni bir vatana bir millete emanet ettim,
Söylesene sevdiğim ben kimin için can verdim?

Söyle, kalpler hala temiz mi?
Yoksa herkes kirlendi mi?
Br sevda uğruna değil de;
Bir çıkar uğruna mı yaşıyor bu insanlar?

Ben vurulurken neden sustunuz?
Yoksa bir haber de mi yoksa bir haberin
alt yazısında mı gördünüz şehit olduğumu?
Bir dakika üzülüp sonra hayatınız devam mı ettiniz?
Söylesenize ben bu vatan için canımdan vazgeçtim de;
Siz beni bu kadar çabuk mu unuttunuz?

Bir bayrak dalgalanıyor şimdi üzerimde,
Ama şunu da çok merak ediyorum;
Birlik var mı gerçekten?
Yoksa sadece rüzgar mı taşıyor onu?
Söylesenize ben kimin için can verdim?

Ezan yükseliyor göğe doğru,
Ama kalplerde halen hissediliyor mu?
Yoksa sadece bir alışkanlıktan ibaret mi?
Söylesenize ben kimin için, niçin şehit oldum?

Baba insanlık halen yaşıyor mu?
Yoksa herkes kendi derdine mi düştü?
Bir el uzatan kaldı mı bu dünyada?
Söyleyin, ben kimin için şehit olmayı göze aldım?

Ben kimin için şehit oldum?
Birbirine düşman olanlar için mi?
Yoksa kız arkadaşına baktı diye birbirini öldürenler için mi?
Sahi, ben kimin için şehit oldum?

Eğer bir gün değişirse bu düzen,
İnsan, insanı yeniden severse şayet;
İşte o gün huzurlu uyumuş olacağım,
Toprak bile hafifleyecek üzerimde.

Ama değişmrzse hiçbir şey,
Aynı karanlıkta kalırsam şayet;
Ben yine soracağım sessizce,
Ben kimin için, niçin öldüm?

Bir annenin gözyaşı için mi?
Bir çocuğun yetim kalışı için mi?
Yoksa hiçbir şey değmeyen bir toplum için mi?
Ben kimin için şehit oldum?

Ve şimdi susuyorum…
Toprak da sarıyor yavaşça bedenimi,
Ama şimdi soruma cevap da veremiyorum;
Sahi ben kimin için şehit oldum?