Belirsiz Şiiri - Kasım Kobakçı

Demek ki her şeyin belirsizdir farkı,
Çarşıda dönüyor tezgahın dev çarkı,
Zamanla akıyor deresi ve arkı.
*
Almalı satmalı kâr için durmadan,
Hesabı yapmalı saati kurmadan,
Kazancı kapmalı kimseyi vurmadan.
*
Şehrin pür neşesi sokakta bitiyor,
Cüzdanlar doluyor dertleri yitiyor,
Pürüzsüz cilalar malları itiyor.
*
Demek ki değerler alınıp satılır,
Ucuzluk görünce hemen de atılır,
Bu karlı hür ava büyükler katılır.
*
Nüktesi gizlidir esnafın dilinde,
Bütün o hesaplar toplanır elinde,
Bir lütuf dolaşır sermaye selinde.
*
Görünmez aslında insanın niyeti,
Ödenmez sanırız elbette diyeti,
Rafa da dizmişler eski vasiyeti.
*
Demek ki kasalar dolacak parayla,
Müşteri bekliyor kapıda sırayla,
Saraylar kurulur bu büyük kirayla.
*
Aklını kullanan züğürtlük çekemez,
Kimseler yoluna dikenler ekemez,
Züğürtler bile hiç gözyaşı dökemez.
*
Şarkılar söylenir pür neşe sesinden,
Anlaşır tacirler saf kâr hevesinden,
Bir kâr payı çıkar hatta nefesinden.
*
Demek ki bu hırsın oyunları belli,
Cüzdanı doludur yakında yüz elli,
Bu işten kâr eden daima teselli.
*
Alttan ve üstten hep hesaplar büyütür,
Boş lafı dert etmez işleri yürütür,
Rakipler çıkarsa yavaşça çürütür.
*
Kelime oyunu bu işin tuzudur,
Pazarın hilesi daima buzudur,
Kanmayan aslında semanın kozudur.
*
Demek ki görünen ufak bir gözyaşı,
Aslında yaratır büyük dağı taşı,
Ucuza alınır bu karın can başı.
*
Ucuza alanlar pahalıya satar,
Malları dizerek arkada yan yatar,
Müşteri gelince artıya kâr katar.
*
Bir lanet arama zamanın hızında,
Değişen renkleri görürsün yazında,
Düşünce doludur her ozan sazında.
*
Demek ki susmanın vardır bir bedeli,
Konuşan görünür sanki bir kör deli,
Bilinmez oyunda kim attı ilk eli.
*
İrisi ufağı dizilir tezgaha,
Umutlar bu günden kalmıştır sabaha,
Bir lanet iner mi bu karlı günaha?
*
Sessizce bekleyen köşeyi kapacak,
Kelime lütfuyla yolundan sapacak,
Görünmez ustalar sihirler yapacak.
*
Demek ki ustalık sakınıp durmakta,
Zamanı gelince hedefi vurmakta,
Aklını kâr için hesapla yormakta.
*
Sessizin amacı derinde yatıyor,
Boş lafı sıraya dizmeden atıyor,
İnsanı sözünün içine katıyor.
*
Parçayı kapmanın sevinci sürüyor,
Lirik bir ritimle sokakta yürüyor,
Üstünü siyahla geceler bürüyor.
*
Demek ki bu pazar suskunun yeridir,
Aklını saklayan insanın feridir,
Akıllı insanın emeği teridir.
*
Kelime sesini ustaca kısacak,
Düşünce üstüne sırları basacak,
Gönlünü bu karlı yarına asacak.
*
Laneti değil de neşeyi bulalım,
Parçayı kaparken biz de kâr alalım,
Sırrını çözerek daima kalalım.