.
.
.
.
acıyla dağılma aklım
cam aralığından çocuk sesiyle sızan
.
.
.
yutkunamıyorsa boğazındaki ayak izini
ve durduramıyorsa çocukluğunun ateş böceklerini
gıdım gıdım yağıyorsa dudaklarından gölgeler
.
.
.
.
muhtemelen
gövdelerine küçük gelen bol haberli bir gazetenin
.
.
.
.
niye en zor kuytuda nefes aldı zaman
en çok güneşe karşı ağırlaştı
.
.
.
benim dilim ilahilerle birleşir kemiğiyle
ve küflenmesin diye sesim
çatlamış kırmızısını sular ağzımın
yetim yüzlü çocuklar gibidir aşk
dokunsan ağlıyor
kumdan kaleler taşıyorlar omuzlarında
ıslansa ölüyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!