Belekler Yurdu Şiiri - Zihni Derin

BELEKLER YURDU
​Ilgın’ın içinde parlar bir öz,
Belekler üstüne söylenir her söz.
Baharda yeşerir, gülümser o yüz,
Ovası başkadır, bam başka güz.

​Komşuluk hakkını herkes gözetir,
Toprağı bereket, rızkı yetitir.
Gönülden selamı dosta iletir,
Kötü düşünceyi kalpten yititir.

​Camisi merkezde, ezanı okur,
Adettir büyüme, edebe uyul.
Yüreği tertemiz, berraktır o kul,
İyilik yolunda kurulur o yol.

​Bağında bahçende meyveler dalar,
Gurbete gidenler hep burayı salar.
Akşamın serini içini yalar,
Hatıralar derin, derine dalar.

​Traktör sesleri tarladan gelir,
Çiftçisi emeği kutsalca bilir.
Huzuru arayan burada bulur,
Belekler sevdası kalbinde kalır.

​Kışı sert geçse de yüreği sıcak,
Gelen her misafre açılır kucak.
Tütüyor dumanı, sönmez bu ocak,
Güzellikler Belekler hep var olacak.

​Dağının başında dumanlar biter,
Bir tas sıcak çorba her şeye yeter,
Huzursuzluk biter, kederler yiter.
Kekliği kayada Beleklerde öter.

Değirmen önü Dede çayı akar
Gün almaz Morbel aşağı yaylası
Camilerinde ibadet dua hası
Kızıl dere Mesire yeri harmanlar
Dede mevkisi Beleklere bakar

​Ilgın’ın bağrında bir inci tanesi,
Yükselir göklere neşeli sesi.
Kesilmez kimsede burun nefesi
Belekler köylüsü, yurdun efesi,

Zihni’nin kaleminden dökülen kelam,
Belekler halkına en içten selam.
Boşa geçmesin hiç ömür vesseam,
Böyle bir köy için azdır bu makam.
Yazan Şair:Zihni DERİN