Bekleyişin Bayramı Şiiri - Filiz Küyük

​Bekleyişin Bayramı

​Kapı çalıyor, mahallenin çocukları...
Avuçlarına şeker, yüreklerine gülücük bırakıyorum.
Sesleri merdivenlerde yankılanırken,
Bir sessizlik çöküyor yine odanın tam ortasına.

​Bayram gelmiş, diyorlar.
Güneş doğmuş, sofralar kurulmuş,
Eksik olan tabak değil aslında,
Eksik olan, o tabağa uzanacak küçük bir elin rüyası.

​Dualarım var dilimin ucunda, henüz ismi konmamış,
Yastığımın altında sakladığım ninnilerim var.
Belki bu bahar değil, belki bu bayram değil ama
Hâlâ bir kapı aralığı bırakıyorum içimde;
Gelecek olan o mucizeye,
O her şeyi unutturacak sese...

​Zaman, akreple yelkovan arasında değil artık,
Benim zamanım, bir beşiğin boşluğunda ölçülüyor.
Sokaktaki her çocuk sesinde bir anlık irkilmek,
Her bayram sabahı "bu yıl olur mu?" diye sormak aynalara...
Kolay değil, biliyorum;
Herkes bayramlaşırken senin en büyük bayramının hâlâ yolda olması.

​Ama bak, gökyüzü her sabah yeniden kuruluyor,
Toprak, en kurak mevsimde bile saklıyor tohumunu.
Benim de içimde bir bahçe var, hiç solmayan,
Henüz koşan adımların tozuna karışmamış,
Ama her daim taze tutulan, beklenen...

​Sabır, bir ağaç gibi kök salıyor içimde,
Dallarım henüz meyvesiz olsa da
Gölgesi hâlâ merhamet kokuyor.
Gözüm kapıda, gönlüm tevekkülde;
Bir gün elbet, benim de gerçek bayramım
O minik, yumuk avuçlarda çiçek açacak.

​O gün gelene dek,
Kalbimdeki o boşluğu, dünyadaki tüm çocukları severek dolduruyorum;
Çünkü biliyorum, sevgi paylaşıldıkça
Mucizeler de kendine bir yol bulur.
​
Derya 🌹 FİLİZ KÜYÜK ✍🏻