Bekir Alim Şiirleri - Şair Bekir Alim

YETİM GİBİYİM

Düştüğüm girdapta çırpınıp durdum
Kendi öz hanemde yetim gibiyim
Aşkın ataşında yandım kavruldum
Kendi öz hanemde yetim gibiyim

YETİM HALİME

Ne zaman bağlara dökülse gazel
Tuz basıp dağlarım yetim halime
Nevbaharım geçip dönerken güze
Ah çekip ağlarım yetim halime

TELEFON

Ne bir arayan var nede bir soran
Selamı kestirdin bre telefon
Mutlumusun bari ne plan kuran
Canımdan bezdirdin bre telefon

Belli ki hiç uğruna döktüğün şu kana bak
Matem yok metanet yok nedir bu senlik benlik
Bir değil yüz binlerden bin bir lanet duyarak
Matem yok metanet yok nedir bu senlik benlik

Tarihinden ibret al ölmez kalırsan eğer

Bilmezdim bu nedir tanımazdım hiç
Tak i can bedenim sarana kadar
Verdiler bir bade doldur dedi iç
Sevmesem bu nedir tanımazdım hiç

Sonu yok sandığım bu sonsuz yolda

Ne yazar ne çizersin bu şeytanca planı
Dedenden duymadın mı kâfir, helak olanı
Meymenetsiz suratlı asrın karayılanı
Son Peygamber o Resul, biz rehberiz bu halka
Taşırma sabrımızı taşırma Danimarka

Ne senden usandım ne bahçe bağdan
İsmini andıkça yanar gibiyim
Mevsimler değişti gönül çağımdan
Aktıkça durulmaz sular gibiyim

Açıldı dört yana boy saldı dalım

Bahtıma mı küssem şansa mı küssem
Yollar bizi bizden uzak bıraktı
Sevmeyi bilmezdim aşka ne desem
Mevsimden mevsime kozak bıraktı

Altın kafesine girmez kanaraya

Dinle bak sözüme al bin bir öğüt
Boz bulanık akan selden uzak ol
İster devranın sür ister un öğüt
İnsanı hor gören elden uzak ol

Sataşma soysuza sürtük birine

Düştüğüm şu duruma bak
Bu ne ğardaş bu ne ayak
Haklıya hak vermek yasak
Vay halime vay halime

Kimi sağır kimi dilsiz