Yorsun tutmuş kalbi kökten yaralı
Bu dünya görmedi dünya olalı
Çıtak, çıtak boynuzları cilalı
Şeref şerefsizse şerif ne yapsın
Boynunda tasması sağ sola değer
SERPİL
Gönlüme bir kor düştü yanıyor içten içe
Bu sevdan dertten derde salıyor beni Serpil
Ellerim baş ucumda ağlıyorum sessizce
Onulmaz derdime dert koyup sattın
Ölümden öteye yol var mı sersem
Ekmeğime zehir acıyı kattın
Yaptığın bu doğru karar mı sersem
Kime dost görünüp dostça yaklaştın
SERZENİŞ
Dayanmaz oldu yürek bu hasrete dayanmaz
Söyle benim birtanem aşk nedir bilir misin?
Özcanım can içinde dolaşır Hakk’a ayan
Kalp gözünden bak hele ne söyler bilir misin?
SESSİZCE AKIP GİTTİN
Yıl ikibin on dokuz beş kasım akşamında
Sonsuzluğa yürüdün, yürüdün Hâk yolunda
Bunca çektiğin dertle can yoldaşın yanında
Bir gecenin yarısı sessizce akıp gittin
Bir bahar sevdası bu, köy kasabadan uzak
Anlatsam anlatamam anlayamazlar Sevdam
İlkbahar mevsim'inde kurmuşlar sana tuzak
Bağlanmaz ki yolların bağlayamazlar Sevdam
Ne geçer kış boran’ın ne elde tutulursun
Bu şanstan mı nedir talih mi bilmem
Erir içten içe yağımız bizim
Kızgın kor ateşte kalsam erimem
Artar günden güne sevdamız bizim
Böyle bir ihanet böyle haz olmaz
Güneş açıp gün çavmadan üstüme
Hazan vurdu dallarıma sevdiğim
Ferman yazdın öldürmeye katlime
Acımadın hallerime sevdiğim
Dert yüküyüm derdin girdi kanıma
SEVĞİLER OYUNCAK KALPLER TAŞ DEĞİL
Sevdanı gönlüme ektim diyerek
Kin nefreti kalpten söktüm diyerek
Dert çileyi sensiz çektim diyerek
-Bu aşkın önünde diz çöküp eğil...
Dinlemez kış boran güller açardın
Sarardı yaprağım soldun be Gönül
Beni benden alıp cevher saçardın
Ne kadar muhannet oldun be Gönül
Sanma ki bu sevdan bir gün bitecek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!