Behçet Elcik Şiirleri - Şair Behçet Elcik

Dilencilik çok şerefli bir meslektir,
Ancak Hakk'ın cc kapısından,
halkın kapısına varınca dilenci,
şeref ve izzetini yitirir.
Behçet elcik

Ey kalp alemime doğan nur!
Yaşam alemime-de doğ
Ey dünyalara doğan şems!
Mevlanan olayım gel olsun deyişim,
Gönül yetim varından, alemi nevim karanlıklarda,
Doğ üstüme nurunu saç,

Şeb-i aruzi arzı bakiyi bekaya
Ber destım, sucudi Kibriyaya,
Kim ki Aruzi arza gam ede,
Cehline ber dest olmuş divane

Evet ,bir de can kuşları var,
Yürek içinde yuvalanırlar,
babı reyyan dan bakmak gibidir gözleri,
herdem seyretmek istersin,
her an içini yaksın ki his edesin gibi hisleri taşır insan...!

Ey cana can yarim,
sevti kulubümden kulak zarim çatladi.
Hasretim Nemrutun diyarinda,
Ibrahimin can paresini çöllerde biraktiği gibi halim,
Hacerin Ibrahime inanmak isteyişi gibi imanim,
Biat ettim aşkina, kizgin çöllerde biraksan da,

Bilmem hatırlarmısın,?
Hani ilk görüştüğümüzde,
Demiştin ya, gözlerin ne kadar, güzel diye.
Seninde diyemedim,
Çünkü benim gözlerim sana baktığı için güzeldi,
Biliyormusun?

Kerbelenın serin sularında susuzluktan döğümlenmiş boğazım,
Gök katları sakinlerinin selamla karşıladığı şefaatçi nin öptüğü yerden, kesilmiş boğazım.!
Hüseyniyim, binler ağlarda kıyamıma,
ser koymaz yoluma bilirim.!
Sitem etmem, gücenmem, yalnızlık hisetmem, garipsemem seni,
bilirim, içinde yanan ateşin harı kalbimi yakar,

Bu karanlıkların ardından,
Tan var ki, karanlıktan da kara olacak!
Sanmayın bu bahtımiza afat,
Bilâkis ayibimaza karanlıklar örtü olacak.

Taa ki ruhumuz gafletten,

Belki gelirsin,
İki fincan kahve, tüketiriz,
Telvesinde okuruz aşkı O, zaman,
Ellerimizin buluştuğu an,
Bir lahza aşk,.
Bir tutam hasret,.

Ben Süleyman değilim ki,
Her hayvanın dilince konuşayım,
Ben aciz bir kulum, neyi neçe bileyim.

Bir nefeslik canım var, o da emanetten,
Ne bilgim sonsuzdur ne gücüm kudretten.