Bahardı ömrümün olgunluk devresi.
Gülzarım kovuşmuş goncasına gülüne.
Tavuslar kanat açmış çiçekler renk renk.
Kelebekler narin bahçemde ahenk.
Azad eyledim gömlümde tasayı gamı,
Sen kalbimde sakladığım nadidem.
Gönül bahçeme ektiğim tek goncam.
Gözlerime sakladığım güzellik.
Gözlerim güzelliğine muhtaç.
Sen canımı ayakta tutan ruhum.
Yüreğim sancıdığında anlarım seni.
Anlarım ki sende acılar içindesin.
Kollarım uyuştuğunda üşüdüğünü,
İsmini sayıkladığımda ağladığını,
Yüreğim çırpındığında beni düşündüğünü,
Gönlümde acı keder,
Zahidem kurbanım,
ne olacak sensiz halim,
afakanlar sarmış beni,
Saplanmış gövdeme,
Dün… Annemi, babamı, kız kardeşimi görmeye kabristana gittim.
Uzun bir yürüyüş oldu; her adımda sağımı solumu süzdüm.
Küçük, büyük… Yan yana, ayak altında uyuyorlardı.
Soluksuzdular… Nefessiz, yemeksiz, aşsız uyuyorlardı.
Âşık, maşuktan ayrı uyuyordu…
Sana seni anlatan bir şiir yazacaktım,
Bakir kelimelerden,
kelimeler kirletilmiş,
iltifatlar duygular, kirletilmiş,
Sonra düşündüm ki,
Ne uzaktı İblis, yollarım ırağ,
İmtihanımın, kara perdesi, arkası ırağ,
Göz kapaklarında, sönüyor kutlu günler,
Gelişin, ardın ırağ.
Semerende bayram, getirdin de,
Ben hiç sensiz nefes almadım,
İçimde yangınların buhranda kaldım,
Kalbimin derinliklerinde saklı yaram ile kaldım,
Her nefeste ey yar saydım.
Ben hiç içten gülemedim,
Kalem kelamından yoksun,
Edep ârından, medet varından,
Asalet vakarından, yoksul bereketinden,
İnsan insaftan, davet vahdetinden yoksun.
Yoksun kalpler aşktan, yoksun.
Sevgili, ey sevgili…
Afâkımı sarmıştı karanlıklar sensiz;
Ummanda yönünü kaybetmiş bir sal idim.
Sen, dilime, gönlüme, ummanıma
Pusula oldun;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!