Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Düşünmeden dediğin kırık dökük sözünde
Tahkir havası esti çünkü mevsim kış olmuş
İmalı art niyeti görüyorum özünde
Zıddı zıtlar giderir kuru işler yaş olmuş
Anlaşılmaz bir niyet görüyorum gözünde
Mavi gözler kaş çatmış göz bozulmuş yüzünde.

Bastım kendi üstüme, çıktım ta göklere ben
Yedi kat gökyüzünün, ardını rasat ettim
Bölük-bölük yıldızlar baktım ta göklere ben
Pek çok nevi meleğin yurdunu rasat ettim.

Baktım şeytan ve melek mübareze halinde

Bir zamanlar gözlerinde/
bir ateş yanardı aşk gibi..
Geride sadece tüten bir boşluk/
o şanslı sandığı şafaklarda gözlenen/
son umutlarda yokluk yok edilemiyordu..

Neden her günümüz bahar olmasın
Kalplerde güllerden muhabbet gerek
Gönülde gündüzler nehar olmasın
Elbette sevdaya icabet gerek.

Leyla ve Mecnun’un sevdası bizce

Vakitler geçerken bir vakte doğru
Hakikat bîkarar olur zannetme
Bilmeyiz hangisi gerçekte doğru
Her usta çareler bulur zannetme.

Bir bilen bilgeye tutup varırsın

Çileleri toprak edip çalışan
İstidattan tohum eker demişler
Şekillenir yer altına doluşan
Güzel ile çirkin çıkar demişler.

Büzürlerden saçma gibi saçılan

Uzanmak istemiştim katlanmış bir kilimle
Gül bahçede oturup dertleşmeye gülümle
Güller bizi bilsin de diken dala ilişsin
Güzel yüzü anlattı dinliyorum içimle

Meyveler benim için tadı aldım dilimle

Şavkı var yansımış aynası gülün
O kızıl parıltı yüzlere düşmüş
Velvele-i hicran derdi bülbülün
Acının renkleri sözlere düşmüş.

Önce bir bakarsın boşluğa doğru

Dertlere tat verip tasaya gülüp
Dost-düşman beraber yaşarsa benim.
Gülenle gülüp de ölenle ölüp
Yüreği üşürse yanarsa benim.

Mesela bir şahin dalar rızkına

Binlerce hissimin dizgini elde
Tattukça yorulur tükenirdim ben
Sözlerin çirkini azgını dilde
Bet lafa vurulur tükenirdim ben

Heva ve hevesi nefsimi tutan