İşte hayat böyle bir muamma:
Birileri yazar, birileri oynar.
Ama her zaman merhametli olan yenilir.
Yürek ağırdır; taşımasını bilmeyene.
Kuşlar uçarken rüzgâra değil, kanatlarına güvenir.
Sen de bileğine değil, aklına güven.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta