Bayram Ataç Şiirleri - Şair Bayram Ataç

Gelen bir kırar, giden bir kırar dalını.
Kimseler sormaz, o düştüğün halını.
Anlatamazsın kimselere, aciz ahvalini.
Düşmeyi gör dostum, düşmeyi gör.

Düşmeyi gör, düştün mü, acıyı yaşarsın.

Beni sevmesede hala rüyalarımı süslüyor
Kalbimdeki hasret gün geçtikçe büyüyor
Bedduam hazırda aşkı boynumu büküyor
Elleme doktor elleme bendeki gönül yarası

Malesef kırılan kalbin yokmuş bir dermanı

Köy mektebinde, yıllarca ders vermiş
kibirli bir öğretmen vardı.
Kitapların tozunu yutmuştu ama
gönlünün tozu hiç silinmemişti.

İçindeki boşluktan kaçmak için

Gözlerine kurduğum, türlü hayaller vardı,
Bakışların ruhumu, melek gibi sarardı.
Bende sevdan olmadan, sanki dünyam karardı,
Hayatımda tek anlam, sensin, anla be adam.

Melül melül bakışı var, kalbimi çalan,

Evvelden ahire kalkarken trenin
Toprak kokusuyla yoğrulur tenin
Rahmetle yıkanır masum bedenin
Geçer gider ömrün ahla yel gibi

Aynadaki gerçek vurdukça yüze

Hüsran oldu benim bütün gerçeğim
Kokusuna doymadan gitti bebeğim
Atsalar deryalara soğumaz yüreğim
Söyle felek söyle benimle zorun ne
Söyle felek söyle benimle derdin ne

Fotoğraflara bakınca, hatıralara hapseder
Hepsinin hatırası, bir birinden başka beter
Seni ağlatmaya, geçmişin bir özlemi yeter
Fotoğraflar var ya o fotoğraflar
Ne çok şey anlatırlar, ne çok şey hatırlatırlar

gözü hep yaşlı olur, umutsuz bir bilmece
Sorunca derdini, dilden düşer hece hece
Cehennemdir ona, hem sabah hemi gece
Garibanın çilesi, anca ölünce biter

Gözleri hep yaşla dolu, gönlü kırık dökük

Kuru ekmeğe bile, gözyaşları katıktır
Kışın tam ortasında, umut ona azıktır
Gülmelere yabancı, yüzü her an asıktır
Ocağı köz süz olur, garibanla yetimin

Yüreğinde yel eser, ocağı da köz süzdür

Elimde olsa da, yeniden yazsam kaderimi
Ben düşünce anladım, ben benim ederimi
Ayna ile dertleştim, anlımda yazılı kederimi
Geçmiyor gardiyan, bur da günler geçmiyor

Gönlüm saatlere küs, saatlerse aylara küs