Baykuş Şiiri - Aykut Kınay

Evvel zaman içinde vardım düşler ülkesine,
Bindim karıncanın üzerine, çıktık dağın en zirvesine.
Efrasiyab'ın sarayında baykuş nöbet tutuyor,
Çıkmış kocaman kitap üzerine, bana silgi sallıyor.

​Süt kazanına düştüm, bir derviş göbek atıyor,
Su döktüm içime, gördü de tilki davul çalıyor.
Martı konmuş balkona, gagası battı bana,
Yayılınca koku, eğildi zaman benden yana.

​Biraz kaldım da nefesim döndü ezgiye,
Her sesin sonunda yine kendimi duydum.
Tilki vurdukça davula, döner içimde çile,
Dergâhıma bir "Lâ", bir ben yazarım.

​Dedem Korkut bastı söze, gözlük ardı sır taşıyor.
Ama her şey biraz eksik, biraz da ben bakıyor.
İçimde boşalan bir gök gibi sustum;Hu
Sildim, bir adım dışarı; aynı dünya kaldı: "İlla Hu."