Efendisin milletine,
Düştün tembel illetine.
Hayrın yok memleketine,,
Köylüm senin neyin var ki?
Koyun kuzudan ayrılmaz,
İlkbaharda yazda gölgede yattı.
İneği saklayıp danayı sattı,
Evde otur dedi hanıma çattı.
Sobanın başında üşüyen adam.
Yapraklar döküldü hava soğudu,
Gönlümün sultanı, gözümün feri.
Uğraştım çırpındım, dolmuyor yeri.
Aklımdan geçirdim eski günleri,
Hayal bana kaldı, düş bana kaldı.
Habersiz gidişi bilmem ki niye,
Bilseydim yaşadığın, o koca şehri,
Yüzerek geçerdim denizi nehri.
Elinden bardağa baldıran zehri,
Sen doldur içeyim, be yaban gülü.
Sebzeyi meyveyi çöpe attılar,
Elde kalanları paha sattılar,
Yoksul parasıyla servet yaptılar,
Yanan ocakların söndür Yarabbim.
Kürekle küredim karı,
Süpürdüm açtım yolları.
Bir mevsim bekledim yarı,
Bahar geldi, yar gelmedi.
Yar elinde tarak saçını tarar,
Aynanın içinde sevdiğin arar.
Seven gönüllerin gözleri ki kör
Boşunadır eller kendini yorar...
Hayalinız gerçek olsun,
Tüm hastalar şifa bulsun.
Seven sevdiğiyle kalsın,
Yeni yılda yeni yılda.
Allah versin bereketi,
Benim bu halimi gören ağlıyor,
Nazlı yar gelip de görmesin, yeter !
Saçına ak düşmüş yüzü buruşmuş,
Kurduğum hayalım yıkmasın yeter !
Bu kocaman şehre alıştı gözüm,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!