Batık Şehirin Son Harı Şiiri - Öznur Tali

BATIK ŞEHRİN SON HARI
​Bırak artık bu savaşı, birlikte batıralım bu şehri;
Zira payıma düşen ne bir köydür artık, ne bir kasaba.
Kalemi kağıdı terk et, sesinden önce sessizliğini ver bana;
Kader dediğin, bazen dilsiz bir merhabadan ibaret.
Ne saçımın rengi kalır aklında, ne gözlerimin izi;
Yalnızlık, aynalardan bile sildi bizi.
Gölgem yorar seni, benim yüküm bana bile ağır;
Kaderim öyle bir deniz ki; hem dilsiz, hem sağır.
Sazım kırık artık, kimsenin derdine derman olmaz;
Ateşim öyle büyüktür ki, yer gök buz kesse sönmez.
Sen uzaktan seyret bu yangını, yakınıma gelip de yanma;
Bu yalnızlık benim evim, misafirliğe sakın inanma.
Şimdi gel, bu sessiz gemide rest çekelim her şeye;
Kırık sazımla ben, dumanı tüten yangınımla sen...
Yazılmışa inat, tek başınalığa...

07 02 2026