BATIK ŞEHRİN SON HARI
Bırak artık bu savaşı, birlikte batıralım bu şehri;
Zira payıma düşen ne bir köydür artık, ne bir kasaba.
Kalemi kağıdı terk et, sesinden önce sessizliğini ver bana;
Kader dediğin, bazen dilsiz bir merhabadan ibaret.
Ne saçımın rengi kalır aklında, ne gözlerimin izi;
Yalnızlık, aynalardan bile sildi bizi.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta