bazı şeyleri geç öğrendim
vardım dediğim her yerde
bir başka kapı açıldı içime
çünkü yol dediğimiz şey
toprağın üstünde değilmiş yalnızca
insanın kendi içinde de uzarmış
artık sustum
sorularımı da bıraktım yanıma
cevapların peşinde koşmaktan yorulan ruhum
sessizliğin gölgesine oturdu
ve ilk kez fark ettim
duymaya çalıştığım şey
uzaklardan gelmiyordu
içimde konuşuyordu
meğer bütün ömrüm boyunca
kapıları çalmamışım
kapı sanıp duvarlara vurmuşum
hakikat ise
ısrarla bekleyen bir misafir gibi
kalbimin eşiğinde durmuş
şimdi biliyorum
anlamak başka şeymiş
olmak başka
insan bildikleriyle değil
içinde taşıdığı ışığa dönüştüğü kadar varmış
ve yol devam ediyor hâlâ
ama artık yetişmeye çalışmıyorum hiçbir yere
çünkü bazı yolcular
varacakları yeri değil
yürüyüşün kendisini severmiş.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 31.05.2026 06:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!