Kükürtten tozdan yapılmış bu mahşeri yalnızlık.
Dilim varmıyor söylemeye.
Açmıyor hiçbir ağaç çiçek,
Sahi hangi mevsimindeyim yılın.
Bir karanlık sonrası peydahladı her biri.
Duyulmaz ses etrafta var sükût-u mahşer.
Dinle gönlümü duy bu koca sessizlik çığlığı.
Bir vuslat sakladım koynumda gülden, manolyadan.
Takvimin başı bağlı sanki ekim sonrası.
Kenan GEZİCİ 22/08/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 22.08.2026 08:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!