Barşa Hasretlik Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

Barışa Hasret

Sokaklar sessiz değil artık
çığlıkları yutmuş duvarlar var

Bir çocuk bakıyor göğe
anlamıyor neden bu kadar duman

oysa biz büyüdük sanıyorduk
oysa büyümek bu değildi

Ellerimizde taş değil sevgi olmalıydı
Dillerimizde barut değil dua

Bir kuş daha eksiliyor gökten
Bir şehir daha unutuyor gülmeyi

ve dünya
Kendi kalbini dinlemeyi unutmuş
Acı bize Ya rabbi!
İnsanlığı bizden alma