Öfkem kendime bazen
sorarım: neden bu hâl
İçimde bir ses susmaz
“daha iyil yaşamak var” der
Korkularım peşimde
zaaflarım omzumda yük
ama yine de yönüm sana
düşsem de kalkarım dönüp
Pişmanlıklar fısıldar içimde
kurtulamadım şu ikilikten
bir o yana, bir bu yana
savrulur, sendeleyip dururum
Ah… o tekliği bulup yürüsem
sağa sola bakmadan
ne günler yaşamıştık
huzurla, saadetle
Bir rüzgâr alıp getirse
o eski mutlu saatleri
başka ne isterim ki
bundan öte…
Kayıt Tarihi : 2.04.2026 12:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
hayatım
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!