Bana Millilikten Bahsetmesinler

BANA MİLLİLİKTEN DEM VURMASINLAR
Siz sefa sürerken batıda barda,
Ben sohbet ederdim yıldızla ayla.
Gününü gün eden yat ile koyda,
Bana millilikten dem vurmasınlar.

Öz Türk’üm Bektaşi ocağım pirdir,
Vatanın yolunda gönlüm bir birdir.
Ocakta nefisim yıkanan kirdir,
Bana millilikten dem vurmasınlar.

Şapatan tozunda nefesim bitti,
Düşman karşısında gençliğim gitti,
Toprağın bağrına kanım hükmetti,
Bana millilikten dem vurmasınlar.

Şeytan üçgenidir Şemdinli Dere,
Mukaddes sayarım vatan bir kere.
Bebekler avucun açtığı yere,
Bana millilikten dem vurmasınlar.

Tavşan tepesinde yıldızlar saydım,
Ocağın sırrını rüzgara yaydım.
Şehidin hakkına mayamı kardım,
Bana millilikten dem vurmasınlar.

Kendi tabutumu rüyada gördüm,
Anam feryadıyla hayali böldüm,
Mevzide ölmeden mezara girdim,
Bana millilikten dem vurmasınlar.

Tenimde merminin izini buldum,
Şehit gardaşıma secdeye durdum,
Alnımda devletin yazısı oldum,
Bana millilikten dem vurmasınlar.

Künyemi boynumdan dişime taktım,
Nefsinin sesini ateşte yaktım,
Vatanın aşkıyla engine aktım,
Bana millilikten dem vurmasınlar.

Sözde milliyetle caka satanlar,
Sıcak yatağında rahat yatanlar,
Yeminden dönüp de dosta çatanlar,
Bana millilikten dem vurmasınlar.

İki yüz kırk yedi fidan devrildi,
Toprak kanla doldu göğe çevrildi,
Yüreğim pusuyla harla kavruldu,
Bana millilikten dem vurmasınlar.

Bana milliyetçilik taslama sakın,
Bende edep vardır gel öyle bakın,
Şehitler kervanı bana çok yakın,
Bana millilikten dem vurmasınlar.

Şemdinli’den Kars’a mühürdür dilim,
Bütün vilayetler benimdir ilim,
Kalemsiz Şair’dir şimdi ki halim,
Bana millilikten dem vurmasınlar