Balıkçı Şiiri - Kasım Kobakçı

Sahilde beklemek bir eski heves,
Oltanın ucunda kefal direnir.
Rüzgarda duyulur tanıdık bir ses,
Balıkçı umutla suya güvenir.
*
Köprü kenarında adımlar yorgun,
Denizin suları pusludur, durgun,
Bir sazın telinde notalar vurgun,
Kısmeti arayan yüzler sevinir.
*
Çaylar yudumlanır ince bardaktan,
Bir umut doğuyor uzak şafaktan,
Rüzgarlar esiyor ıssız sokaktan,
Oltayı tutanlar aşka özenir.
*
Gümüşten pulları parlayan yüze,
Balıklar çıkıyor masmavi düze,
Ud sesi karışır bu eşsiz güze,
Kıyıda dostluklar her gün bilenir.
*
Kovalardan sular, usulca taşar,
Usta balıkçılar engeli aşar,
Sokak köşesinde gariban yaşar,
Bu hayat kavgası böyle söylenir.
*
Yemleri takarken üşüyen eller,
Türküler fısıldar esen sert yeller,
Kanundan yayılan neşeli teller,
Şehrin ortasında ruhlar beslenir.
*
Otobüs camından bakan yolcular,
Yorgunluk taşıyor suskun hancılar,
Yürekte gizlenir derin sancılar,
Akşamın hüznüyle dertler dillenir.
*
Sokak adamları köşede durur,
Vitrin ışıkları yüzlere vurur,
Kefal yakalamak en büyük gurur,
Yoksulun sofrası ziyafetlenir.