Baktım Döktüğüm Her Söze

Baktım döktüğüm her söze, her heceme, her nefesime
Sen sinmişsin meğer
Seni anmışım demek…
Sevmesini değil, sen olmayı anlatmışım
Niçin böyle yandığımı, kaç harf sığdığımı sevdaya
Nicedir sorar gibi bakmışım aynalara

Seni nasıl sevebilirim, niye, nereye dek?
Anlatmışım
Ama neden geç geldin be vefasız?
Yoksa sen hep burada mıydın, gizli bir aynanın öbür yüzünde
Bir suda parıldayan ay misali,
Dokunsam dağılacak kadar yakın,
Bir “elifsın” sevdanın Râ’sında?

Geç de olsan,
Güç de olsan,
Bir kere benim oldun ya…
Dönme artık,
Dönme dersen dünya ters döner
Yeter ki göz göze gelelim
Şu kırık dökük, şu yanmış küle dönmüş benliğimin
Tam ortasında

Ney’in ağzındaki nefes gibi
Vuslatın tam deli yerinde.