Yârimin cemali benzer güneşe
Karanlık geceme ışık saçıyor
Ruhumu kapliyor huzur ve neşe.
Yürüdüğü yolda güller açıyor
O bir afrodit bir dünya güzeli
Kime gönül versem bağladı yârim
Her seher sabahı oldu hep zâlim
Gözyaşım çağladı tükendi hâlim
Sevdadan yana hiç yüzüm gülmedi
Nice dost bildiğim oldular düşman
Yetimin hakkına göz dikenleri
Yağsız bir kazığa uturtmak gerek
Hırsızlara kanat kol gerenleri
Taksim meydanında astırmak gerek
Zalimin sofrası haramla dolmuş
Bağrımda köz gibi bir dert yanardı
Gözlerin bakışla kalbim kanardı
Yüreğim sevdayla bir bir yanardı
Aşkımı harcadı zalımın kızı
Her bakışı zehir sözleri yara
Karanlık göklerde kayboldu düşler
Nerede merhamet dinsizin oğlu
Vicdansız imansız hep günah işler
Zorbanın çocuğu zalimin oğlu
Gözlerde kararmış umut izleri
Köyümden kopardın beni
Ah İstanbul ah İstanbul
Yâre hasret koydun beni
Zalimsin zalim İstanbul
Gurbet ettin bu canımı
Nice çilelerle sabrı ördüm ben
Ne verdimse yine dertle döndüm ben
Feryadımı dağdan dağa saldım ben
Zalim kullarına yaranamadım
Gönlümde sevdayı serdim od gibi
Küstürdün gönlümü hayata aşka
Ne verdin yâr bana dertlerden başka
Çektiğim çileyi soran mı var ki
Ne verdin ey zalim feryâttan başka
Gönlümde umudun diyarı yoktur
Zekeriya Taşkın
Gönüller kurdun sen muhabbet ile
Dostunu sarardın merhamet ile
Adını anıyoruz hürmet ile
Yüreklerde sen Zekeriya Taşkın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!