Mutluluğu kim tanımlayabilmiştir ki
Kim çökertebilmiştir ayrılığı
Sonra aynı kafadan
Kim usandırmıştır yıllanmış şarapları
Ve kim söylemiştir
Bir şairin en gece haliyle
Hayatımın;
Evveli zaman içinde kaybolmuş
Bir ırmak,baharın coşkusu içinde
Daha yatağını bulmamış
Kalburu sadakata tutulmuş
Kim varmııııış, kim yokmuş...
Bütün günahları bana yaz,sevapları kendine
Kendini umutlu say,olsun
Cehennemi bana söyle,korkut
Ben bilirim
Sen kendine cennet vadet
Bırak şimdilik,
Bana senden kalmadı birşey
Sanki yarımdı düşler
Yarından,sonra dünden geldiler
Canları yok ve cesetleri
Birer ateş yumağı gibi
Sanırım cehennem
Sabahın hiçbir manası yok
Açacak gülümüz
Geceden kurudu
Ben ölümden ölüme
Düşerek gidiyorum
Durmadan üşüyorum
Gidiyormusun
Akıllara zarar
Ondan mı?
Tüm sokaklarda
Mırıl mırıl bir ıslaklık şarkısı
Ve şarap kokusu sanıyorum
Bu sabahta
Aynı pencereden ay sarkıyor
Ömrümün denizsiz yerlerinde
Yakamozsuz yaşamak gibi
Yıldızların suya yansıyamaması gibi
Garip bir duygu var içimde
Yükte ağır,pahada hafif beyinlerden
Şikayetim var! Amellerinden
Ruhunu cami avlusunda bırakıpta,
Bedeni boşa avunandan
Dirayetim var! Meylerimden....
Avurtlarında gözyaşı tutuşmuş
Gülyüzünün her yanında
Cayır cayır ben yanıyorum
Örseleniyor tüm sözler
Yeminler,postallara yol oluyor
Ve tüm sular
Ağlamadan birşeyler anlatmak var
Bağırmadan gülmek
Biliyorum
Biliyorum sokaklarını,canlar döşediğim
Bu ne cesaret,korkarak takındığım
Bu ne cehalet,sorarak anladığım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!