Memleketimde ne işin var, memleket gözlüm?
Ben seni unutmaya çalıştıkça
Kokun´ mu sürünmeye geldin?
Memleketim artık sen kokuyor...
Bu topraklara saç telin mi düştü, sevgilim?
Yeni açan güller,
Sen diye açıyor.
Seni bir anlığına,
Aklımın ucuna itebildiğim
Tek yere neden uğradın sevgilim?
Söyle şimdi,
Nasıl yaşarım?
Senden kaçabildiğim sığınağıma,
Neden göründün sevgilim?
Artık aklımdan bile
Saklayamayacağım seni…
Çocukluk anılarıma,
Büyüdüğüm topraklara
Neden uğradın ey yâr?
Yaşanmışlığıma neden dokundun
Ey gazabından sual olunmaz zalim?
Artık “memleketim” deyince de,
Aklıma düşecek
O memleket gözlerin.
Gerçi hep benim memleketimdin ya,
Olsun…
Madem kaçacak yer kalmadı…
Canın sağ olsun…
Bu dünyayı bana dar ettin ya ey yâr…
Gene canın sağ olsun…
Havasında savrulmuş saçların,
Her tarafta menekşe kokusu…
Topraklarına gözlerin değmiş
Memleketimin.
Nereye baksam sen varsın…
Işığı, yüzünden yansımış güneşin.
Memleketime can vermişsin...
Şimdi bir o kadar güzel,
Bir o kadar buruk memleketim…
Acaba bir daha ne zaman şereflenecek
O nur adımlarınla?
Acaba bir daha ne zaman yeşerecek
Bu çorak topraklar
Gözlerinin yeşil deniziyle?
Kayıt Tarihi : 31.12.2025 23:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şair, hayatında âşık olduğu tek kadını memleketinin sokaklarında görür. Normalde onu bir anlığına unutabildiği, zihnine merhem olan şairin memleketi artık şaire zehir olmuştur. O anın fotoğrafını zihninde çeken şair, artık nereye baksa sevdiği kadını görmektedir. Bu şiir de aslında şairin sevdiği kadına bir sitemidir; çünkü artık şairin kaçacak yeri kalmamıştır ve dünya ona dar olmuştur.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!