BANA GEL DEDİ
Dün gece uykumda rüyamda gördüm,
Kan ter içindeyim geceyi böldüm.
Nerde kaldın dedi sandım ki öldüm,
İşi gücü bırak bana gel dedi.
Çolukla çocukla hemen vedalaştım,
Arabanın etrafı acele dolaştım.
Geçtim koltuğa kemeri taktım,
İşi gücü bırak bana gel dedi.
Uzadı yolları bitmek bilmedi,
Bu gidiş içime bilmem sinmedi.
Nereye gidiyon kimse demedi,
İşi gücü bırak bana gel dedi.
Öğle vakti indim vardım yanına,
Huzura dikildim bakıp şanına.
Dualar ederim mezar taşına,
İşi gücü bırak bana gel dedi.
Bir ara sesini kulağımda duydum,
O söyledi bende dizime vurdum.
Babam babam bende böyle mi oldum?
İşi gücü bırak bana gel dedi.
Dünyada benimde çoktu işlerim,
Aha burda şimdi rahmet düşlerim.
Sofralar donatsan yok ki dişlerim,
İşi gücü bırak bana gel dedi.
Son zaman iyice candan geçmişim,
Mal mülk uğruna da hırsımı içmişim.
Kendi ellerimle kefeni biçmişim,
İşi gücü bırak bana gel dedi.
Dünya dediğin bir dipsiz yalanmış,
Kalemsiz Şair vuslatın anmış,
Baba hasretiyle bağrı da yanmış,
İşi gücü bırak bana gel dedi.
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 18:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!