"Baba" dedi çocuk, "bu getirdiğin elbise dar," Sormadılar hiç babaya, "baba senin neyin var?"
Hep bir ağızdan seslendiler: "Baba şunu al,"
Bitmedi istekler: "Baba, bir de şunu al."
Bilmediler yükü ağır, sırtındaki hırka dar,
Dünya geniş olsa ne yazar, babanın kalbi var.
Gündüzü kavga ile geçer, gecesi hep efkâr,
Akşam gelir eve baba, geçtiği yollar dar.
Dertleri içinde, kimseye demez ser verir,
Evlat gülsün diye o, ömründen ömür verir.
Sormadılar babaya, sormadılar halini hiç,
Oysa baba, bir selamla dünyaları geri verir.
Eyüp söyler sözün özün, evlat bilsin halini,
Kimse sormaz babanın o, bükülmüş belini.
Kendi darılsın dünyaya, evlat darda olmasın,
Baba canını verir de yavrusu hiç solmasın.
2026
Kayıt Tarihi : 7.1.2026 22:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!