Azad Kavri Şiirleri - Şair Azad Kavri

Hey insan oğlu sen ne tuhaf bir varlığısın her gün ölmek için yaşıyorsun

Ölüm zamansız bir hal olmuş ummadığın bir anda giriyorsun mezara 

Hikayenin sonunda her şey eşitlenir herkes sadece bir kefen sahibi olur

Nasılsa birgün yalnız ölecem bırakın da yaptım hataları beni ilgilendirsin

Ölüler ölümü bilmez ölüm kalanlar içindir

Ben birisinin uğruna kendi ömürümü heba ettim yüreğimi de sebepsiz yere de ateşin içinne attım  

Güçlü gönül alıştı herşeye ama fakat gitti ömür

Ömrüm kör düğüm olmuş karanlığa savrulup gidiyor 

Birgün çekip gidersem bu fani alem de tek bir şeye yanarım hiç bir zaman özgür olamayan ömürüme

Yüreğim Git ve de ki ona özledik ama daha ölmedik