Ruhumda fırtınalar eser durur gayesiz
Sızı sardı kalbimi kimseye diyemedim
Kabuk tutmuştu yaram yeniden eşeledin
Çırpındım tek başıma yine de vaz geçmedim
Unut diyorsun bana nasıl unuturum ki
Ben senden inan ki bir şey istemem
İstemiyorsan aramam yanına gelmem
Kendime yeterim sorun istemem
Bana ahdi vefa borçlu değilsin
Ne çekersem çekeyim ha kahır ha dert
Başımı yasladım vurgun yemiş hayallere,
Nice aylar doğdu üstüme,nice güneşler söndürdüm.
Haberin bile olmadı,nedense.
Sessizlik ve huzur arıyorum artık.
Döneceğim geçmişe
Yeter artık sabrında bir sonu var,
Sabır taşı olsa çatlardı inan yar
Her gün acı her gün elen gam tasa,
Böyle hayat geçer'mi hiç söyle yar.
Bilirim'ki ömrüme gelmeyecek yaz
Geceler mi uzun neden karanlık
Yoksa bu gün güneş doğmayacak mı
Yetsin artık vurdun vicdansız felek
Çektiklerim yeter ölmem mi gerek
Hayatta hem güldüm hem de ağladım
Her şey seni sevmekle başladı
Güneş seninle doğuyor seninle batıyordu
Bana sevmeyi sen öğrettin
Gittiğinden beri gözyaşlarım hiç dinmedi
Tüm bedenimi sardı acımasız yokluğun
Kan ağlasa da içim daim gülen yüzüm var
Beni mutlu sandılar
Halden anlamadılar
Açıpta bir görseler yaralı yüreğimde
Yığınlarca birikmiş çeşit çeşit hüzün var
Güzelliğini gördüm tutuldu dilim
Kalbim duracak sandım titredi elim
Bende suç var mı söyle sevdiğim
Ellerim mi suçlu ben mi suçluyum
Sus yüreğim sus konuşma sakın
Sana konuşmayı yasakladılar
Yürek prangada diller hücrede
Yalvarış sanadır aman sanadır
Hayat öylesine zorladı beni
Öyle acılıyım ki garip gönlüm şaşıyor
Duygular su misali dolup dolup taşıyor
Hep sevgiyle besledim şu küçük yüreği mi
Gözlerimden gözlerine sevgi seli akıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!