Bu gün yine yalnızım karanlık dünyam benim
Yüküm keder ve elem huzursuz içim benim
Geceler soğu puslu umutsuz yarınlarım
Korkutuyor beni bu hasretten doğan zulüm
Çırpınıp dirensen de tek başına olmuyor
ana öyle bağlandım öyle çok inandım ki
Gördüğüm rüyalarım hiç bitmeyecek sandım
Her anı hasret dolu sabahsız bir geceydin
Cevabı olmayan bir çözülmez bilmeceydin
Gözlerin mi kor senin bakışın mı ateşli
Yaşanacak aşklarda ağır ise bedeli
Bakışlarımda ki aşk gözlerinde demlenir
Gözlerim gözlerine bakarken özler seni
Her an adın zikrederim ibadet eder gibi
Dökülmüş saçlarımın zamansız aklığına
Yıllardır sevdim seni söyle yalan mı,
Kalmadı takatim halim perişan.
Bir kerecik gülümse bana umut ver,
Bu kadar zulüm yapma ne olur.
Senin peşinden yıllarca koştum,
Kurumuş yaprak gibi savrulup durdum
İnce hastalık diyorlar aşkın adına
Yavaş yavaş eritirmiş anlayamadım
Bir çok şiirler yazdım senin adına
Bir tek mısrasını okudun mu hiç
Kaç şiir ağladı senin uğruna
Gönül borcu bende zarar sende kar
Önündeyim secde ettim zalim yar
Geçilen köprüler olmuş bir sırat
Hasretin zor geldi kahrından yanar
Senin gülüşlerindi aklımdan hiç çıkmayan
Hepsi birden yok oldu sen gidince ardından
Takılmışız bilmeden biz feleğin çarkına
Beni oradan oraya sürüklediniz yıllar
Derdime yazamayan kırık kalemi verdim
Hiç hesapta yokken aşka tutuldum
Oradan oraya savrulup durdum
Hasretinden içim yandı kavruldu
Yıkıldım tükendim zaman içinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!