Hani sen gittin ya nasıl gittiysen
Yetim kaldı yüreğim öylece kala kaldım
Bir ayrılık bin ağıt sitem dolu ben
Senden ayrı kalalı ,sevdama gölge düştü
Bu nasıl kader, nasıl yazgı bu,
Güllerim açmadan, dalında soldu.
Gönül bağıma bir,yabancı girdi,
Gülümü dalından,kopardı benim.
Yazdığım şiirler kimin içindi
Yazmamın nedeni sen değil miydin
Aşkının girdabında döner dururum
Aşka sürükleyen sen değil miydin
Sevgiye mi açtım yoksa muhtaç mı
Bize verdiğin aşka bak
Ömrümüzden kat kat uzak
Sen bilirsin doğru ancak
Tanrım
Bu ömür yetmiyor bize
Hiç özlemedin mi
Ölümcül hayaller taşıyan baş döndüren yalnızlığımla
Tek başına bıraktın beni
Öyle özledim’ki seni
Gel ruhunla sar bedenimi
Hani canına can katardı gülüşlerim
Sevene malum olur kolay kolay yanılmaz
Kanıyor yürek yaram başka biri saramaz
Senin sevgin gönlümün derin yerinde saklı
Kapandı gönül kapım başkasına yasaklı
Tan yeri ağarsa da odam karanlık benim
Sevda oklarıyla vurulan gönlüm
Sen bu yari nasıl unutacaksın
Düştüğün kör kuyu oldukça derin
Sen kendini nasıl kurtaracaksın
Çağırsaydın sana koşmazmıydım ben
Rüzgarına kapıldım gurbet ele atıldım
Bitsede hikayemiz biecek sanma yangın
Geleceğim yeyhula yüreğim yangın yeri
Biter diye bekleme bitmeyecek bu sevgi
Yarim seni kendime yaren yoldaş eyledim
Seni sevdi bu gönlüm aşkla dolu yüreğim
Hiç aklımdan çıkmıyor bakışın gülüşlerin
İnan bana sevgilim doğrudur bu sözlerim
Ne büyük aşk yaşadık biz seninle sevgilim
Hala kulaklarımda sevgi dolu sözlerin
Sevdanı yüreğime ilmek ilmek işledim
Vuslata ermek idi tek umudum dileğim
Her aklıma gelince başka atar bu kalbim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!