Seni yine mi üzdüm birtanem
Söz, bak bu sefer söz,
Affet beni ne olursun
Yüzünü bir daha gölgelersem
Bir daha arkandan laf söyletirsem
Döktüğün gözyaşları
Yine uyandı günler umutsuz sabahlara
Yüzünde çizgileri acılı insanların
Bir bezginlik türküsü söyleyen yüreklerde
Kahır dolu yükü var geçen zalim yılların
Ruhsuz kalmış sokaklar şiddetin gölgesinde
Azap gülleri açmış Fatih’imin kabrinde
Sakın kızma bana
Seni ölesiye sevdiğim için
Ölesiye kıskandığım
Severken bunalttığım için
Aslın da ben
Çok şey istemedim inan
Baktığım resimlerin
Bilsen neler anlatır
Belki güldürür biraz
Ama sonra ağlatır
Nasıl tatlı gelirdi
Önceleri sözlerin
Kederler bitsin bu gece
Zevke, sefaya dalalım
Herkes açsın yüreğini
Yalnızlığı unutalım
Mutluluktan payımıza
Ne düşerse o bize kar
Senin için şiir yazdım yine bu gece
Senin için seçtim en güzel kelimeleri
Sakladım yüreğimin gizli bahçesine
Kimseye söylemeyeceğim
Aklımdan geçenleri
Kıskanmasınlar diye
Yüzüme son defa şöyle bir baktı
Aslında gözleri çok şey anlattı
Şu zalim gururum hiç bırakmadı
Sarılıp boynuna yar diyemedim
Ne olursun gitme kal diyemedim
Sana aşk çağrısı bu
Duysan beni olmaz mı
Yarana merhem bilip
Sarsan beni olmaz mı?
Ben de Allah kuluyum
Yağmur toprağı unutabilir
Güneş doğmayı unutabilir
Yıldız geceyi unutabilir
Benim seni unutabilmem için
Ölmem gerekir
Yeni doğmuş bebekler gibi
Masumiyet kokuyorsun
Gözlerin
Bir başka bakıyor
Ellerin
Bir başka şevkatle okşuyor başımı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!