Sana
Kırmızı panjurlu evler
Vaat edemiyorum
Atlar, katlar, yatlar da alamam
Züğürdün tekiyim
Tek servetim
Saçların bahar kokardı
Buram buram...
Sevda kokardı ya hani
Çiçekler krize girerdi hasetinden
Gökler ağlardı
Rüzgar tenine değiyor diye
Her sabah güneşin doğuşuyla geliyorum sana
Sımsıcak ısıtıyorum yüreğini
Bazen bir çocuğun gülümseyişinde
Bazen şarkı söyleyen kuşların sesindeyim
Duymuyor musun anne?
Bir çiçeğe dokunduğunda
Bir onulmaz derde düştüm gönlü sarmış bin cefa
Gözlerinden aşkı içtim ömrü ettim yar heba
Geçti günler gelmiyorsun sürmedim ben hiç sefa
Gülde yokmuş, elde yokmuş, sende yokmuş hiç vefa
Yüreğime kar yağıyor
Eritmeye gücüm yetmiyor buzlarını
Gözlerini arıyorum
Teselli etsin diye beni
Doyursun diye ruhumdaki açlıkları...
Bitimsiz akşamlarda
Beni terketmek yaramış sana
Mal, mülk sahibi olmuşsun
Hepsini biriktir
Dükkan açarsın
Adı da benden
' Has Boynuzcu '
Bu soğuk kış gününde
Yaralı bir kuş gibi geldim kapına
Alır mısın beni yüreğinin ta içine,
Sever misin eskisinden de çok?
Benim seni sevdiğimden de çok.
İncitmeden
Çiğ süt emdiysen eğer
Çekip gidebilirsin
Kapıyı açık bırak
Nasılsa döneceksin
Ama bendeki mide
Kabul etmez bilirsin.
Kırıp gitti el gibi dallarımı nazlı yar
Zanneder ki başkası çok sevecek ben kadar
Ölüm öpse alnını dese çarem sende var
Derdin dermanı için ilaç olmak istemem
Yakıp geçti bağrımı yangınımı bilmiyor
Aşk yolundan senle geçtim başka sevda istemem
Düşte gördüm hayra yordum sanma her gün özlemem
Ahdi bozdun dönmüyorsun amma artık beklemem
Ağlıyorsam, inliyorsam, suçlu sensin sevgilim
Gel güneşsiz kaldı dünyam bağrı yanmış Aslı’yım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!