Ayrılık Şiiri - Kerem Kayar

çatısı akıtan köhne bir evdi aslında AŞK. her fırtına da biraz daha yıkılan. zamanla yok olacağını bildiği halde içinde barınan BİZ. ve altında kalan ben, yıkılırken kaçan SEN.

zamana karşı koysak ta, zamansızlığa karşı koyamadık BİZ. gri düşlerimiz vardı; kırmızı gecelerimiz. yalan da olsa_! ! !

öyle ki gizemli olmaktan başka çaresi olmayan, baharı şehvetiyle bekleyen gençler olmak isterdik
olamadıysa suç benim mi?
BİZim mi?

yolculuğun sonunu merak ediyorken,
aslına bakarsak biliyorduk hangi liman da son bulacağını.
bildiğimiz halde bindiğimiz gemi varmadan limana,
bir fırtına ile yıkılmak zorunda kaldıysa suç benim mi?
BİZim mi?

şimdi her şarkıda seni hatırlamak
her kadında senden bir sıfat aramak,
senden bana miras kaldıysa.
Buna da şükür...

kaç yanlış bir doğruyu götürür ilişki de bilemem, doğruların hatırı olmalı.
hatrı olmalı sevgilinin.

karmakarışık beynim çok karıştı,
senden sonrası gibi bir niyetim yoktu
şimdi seni unutmaya çalışmak koyuyor bana.

gri düşlerim var benim artık,
sonsuz hayallerim.
olsan da bir, olmasan da.
sevginin yalancı ellere tutsak olmuş haliyse yaşadığım,
ben kendime de ağlarım.
kimseye muhtaç olmadımsa sana da olmam belki derim.
ama YALAN söylemiş olacağım, farkındayım...

her şey sen her yerde sen...

anlamı olmayan cümleler senin için bunlar, biliyorum.
OLSUN içimden geldi,
her zaman olduğu gibi içten yaşıyorum seni, kaleme alırken bile yaşadığımı.
olsan da bir, olmasan da.

paldır küldür yıkılan hayallerim, koynumda.
yükü ağır olsa da hayalin,
içinde SEN varsan onca yük hafif geliyor bana...

sevdiğim,
anka kuşu kadar uzak olsan da.
bil ki gözlerimden yakınsın bana

seni unutmak gibi bir niyetim YOK.
sadece sensiz seni, nasıl yaşarım diye niyetlendim.

SONSÖZ değil bu yazı
ÖNSÖZ bunu da bilesin.
sensizliğin ertesi,
sonsuzluğun doğan güneşidir.
seviyorum seni, olsan da bir
olmasan da...