çatısı akıtan köhne bir evdi aslında AŞK. her fırtına da biraz daha yıkılan. zamanla yok olacağını bildiği halde içinde barınan BİZ. ve altında kalan ben, yıkılırken kaçan SEN.
zamana karşı koysak ta, zamansızlığa karşı koyamadık BİZ. gri düşlerimiz vardı; kırmızı gecelerimiz. yalan da olsa_! ! !
öyle ki gizemli olmaktan başka çaresi olmayan, baharı şehvetiyle bekleyen gençler olmak isterdik
olamadıysa suç benim mi?
BİZim mi?
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




evet....işte sevmek bu,o olmuş veya olmamış....kapıldıysa gönül hakikaten faretmiyor..
utlarım sizi...umarım bu kalem hep yazario olsada yazar,olmasada...
Zamana yenik düşmek mi yoksa zamansızlık mı her ikisinin sonuda ayrılık değil mi?
yüreğine sağlık şair
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta