Aynur Meydan Şiirleri - Şair Aynur Meydan

Aşk korkmak mıdır?
Kaybetmekten..
Bir an da hiç yaşanmamışcasına
Yürüyüp gitmesinden,
Sen kadar başkasını sevmesinden,
Başkasının elini tutup,

Sevgilim nerdesin.
Kimler üzdü seni?
Bu soğuk Ocak gecesinde,
Bir başına bıraktı düşüncesizce.

Sen sevmezsin ki tek başına olmayı,

Her gecenin bir sabahı var dendi aylardır,
Ben üzülürken,beklerken kaderimin değişmesini,
Dostlarım geçecek bu günler ve sen güneşi göreceksin dediler,
Isıtacak içini,yüreğini,gözlerin gene gülecek eskisi gibi.

Hep bekledim,el açıp dualar ettim,

Hadi gel benimle.
Bahar geldi.
Çiçekler açtı ağaçlarda,
Çayır çimen, donandı bağlar bahçeler.

Gel kaçalım işten güçten çocuklar gibi,

Eski bir arkadaşım gibi benim,
Yalnızlıklarım,acılarım,gözyaşlarım,
Beni asla terketmeyen,
Gidip gidip geri dönen sadık arkadaşım.

Hasretime dayanamayan tek şey o,

Geçen Yıllara Yazık Değil mi?

Gelmeden bir araya inatlardan,
Tutamadan ellerimizi bile,
Bir sandalla gezemeden şöyle,
Gönül gözüyle,

Ben seni unutmadım.
Canım annem canım.
Sen de beni unutmadın.
Anneler evlatlarını asla unutmazlar biliyorum.

Ben de çocuklarımı her bağrıma basışımda,

Gerçekler bazen de acıtır.
Derinden yaralar insanı yüzleşmeler.
Kimsin nesin diye sorgularken kendini,
Hiç olmayacak şeyler görürsün kendinle ilgili.

Yaşarken hayatı hep doğru yaptın sanırsın.

Ne Çok Benzer Sevda İle Deniz Birbirine;
İkisi de derin Alabildiğine.
Bakarsın göremezsin asla sonunu,
Ne kadar iyi yüzme bilsen de,
Ürkütür,içini titretir,
Deniz de sevda da

Nice yıllara Aynur,
Nice yıllara ben yani,
Yine bir yıl,
Bir yaş eskittik kazasız belasız,

Neler yaşadın bu yıl hatırla bu gece,