Aynı Hikaye Şiiri - Kasım Kobakçı

Aklımın biraz
Havada olduğuna dair
Söylentiler geziyor.
Çatlak fincanların telvesinden,
Kocaman bir mucize
Bizi kurtaracakmış;
Kananlar var.
*
Hangi sokağa sapsam lafı dolandırıyorlar,
İşgüzar teyzeler, yorgun adamlar...
Kime sorsam bu neyin nesi,
"İnan biz de yeni duyduk!" diyorlar.
*
Nereye saklasam kulaklarımı,
Bir dedikodu kazanının dibinde,
Sana ve bana dair efsaneler,
Köpürüp duruyor kahve köşelerinde.
*
Kaç!
Saklan!
"Daha sırası değil" diye,
Akıl veriyor bana akılsızlar.
Sonu çok güzel bitecek diye,
Fallar bakıp duruyor falcılar,
Kendi yalanlarına kendileri inanıyorlar.
*
Hep aynı absürt masalın içinde,
Biraz daha efsane katıp,
Gerçeği bükerek yalanı parlatıyorlar.
*
Şansın yüzümüze
Güleceğine dair
Rivayetler bol.
Eski şarkıların nakaratından,
Şahane bir melodi
Bizi oynatacakmış;
Uyanlar var.
*
Ne yana dönsem aynı hikâye,
Uçan sinekler, esen rüzgârlar...
Diyorum ki bu işin aslı ne,
Gülüşüp usulca göz kırpıyorlar.