Evet bırakılmışsın yaratılmışken kâinat.
Aklından dolaşmasın pürüzsüz hayaller.
Yüklenmiş papatyaya, umutlar kırların.
Gecelerin gelincikler düşmesin düşüne.
Ulaşmayan sözlerin varsa taşıma kalsın öyle.
Tenhaları sevmiyorsan değmez yosmaya elin.
Ruhunu satmışlar kıyı bucak, seni ne bilsin.
Dürüstlüğün taşımaz seni batakhanelere.
Ben bu yerde yaşamak istemedim ki diyemezsin.
Buraların düzeni çelik fırtınalı olsa bile.
Büyük idealler arkasına saklanır bugün vahşet.
Birileri Mostar’da birileri Gazze’de ölür.
Hiç uğruna sürülür kadın çoluk çocuk.
Biz insansak ya başkaları ne.
Neden avuçlarında kan göz yaşı taşır.
Hangi yılanın dölü dolaşır şimdi aramızda.
Kenan GEZİCİ 19/08/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 19.08.2026 13:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!