Beni yalnız bıraktığın gün
Bende kaldım sanma bu akıbette
Çağırsan gelirim ebediyete
...
Islandı gözlerim nihayetinde
Haberin varmı benden
Bu sana son satırlarım
İnesi başıma satır satır
Düz cümleler kuramaz oldum
Sendende ruhumdanda yoruldum
Şiirlerim cimrileşti saçlarına
Azaldı derinleşti avuçlarına
Seni sorsalar ayı gösterirdim
Geceleri gözleri parlayan
Gündüzsse utancından kaybolan
Bakılmaya doyulmayan...
Hep dua edesim gelirdi
Geceler uzasın da göreyim diye
Bilemez insan yarına ne olacağını
Ama sen bilseydin de gelseydin
Tacı tahtı bırakıp
Alsaydın ruhumu
Bırakırdım neyim var neyim yoksa
İklim değişmiş farkında olmazken
"Sen sevda nedir bilir misin " diye sordu balık, adama;
"Yanındayken bile özlemektir" dedi, adam.
"Sen sevdalanmamışssın, seninkinin adı heves"diye ağladı balık ve devam etti
" Sevda; ateş gibidir :ışığı aydınlatır, yaklaşırsan ısıtır, elini değersende yakar kavurur. "
Adam :" Nasıl yani anlamadım"
Balık gözleri dolu yüzgeçleri titrek :
Kendi memleketimdeyim
Buram buram kokan memleket
Lakin yolun da gitmeyen
Ensemden inmeyen
Soğuk bir hava var
Bu öyle esiyimde insalar üşüsün cinsinden değil
Şımarık cadı salladı değneğini
Cüceler sırtıma çıkıp sürdü vuslata
Sen vuslat nedir bilir misin
Hayır hayır bana aitsin
İklimi değişti sanki bu şehrin
Denedim olmadı be usta
İncili kaftan gibi denk düşmedik bi türlü
Bedeni büyük dünyası akvaryum ruhumu sıktı
Balıkta akıl saniyelik bende salise...
Gelemiyorum kendime
Sanırım benim sıram ebedde
Oysa hiç kirli değildi ellerim
Kalbim gözlerim
Saçlarım belimdeydi
Ellerim hep sanaydı
Duvara yaslanır saatlerce beklerdim
Sen gelceksin merhaba diyeceksin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!