Şehrinde yağan karı
Ufukta doğan günesini
Baharat kokulu havasını
Galiba ben seni özledim
Bugün istemeden seni düşündüm
Dalgınlığama geldi eminim
Bazen kıskanıyorum düşlerimi
Sen yoksun ama varmış gibi yakın
Saçlarıma dokunuyorsun sessizce
Sensizce istemsizce sıcak ve yorgun
Nerden çıktın ki durduk yere
Tamda unuttuğum anda
Şeytanmı dürttü de geldin
Bozdun puzzle mi
Şimdi uyanığım gelsen
Ah küçük şapşal kanmadın gitti sevgime
Çok soğuk bir o kadarda aksisin
Neyse ki uykunda sevimli ve dinginsin
Sana uyurken aşığım
Parmaklarımın arasında saçların
Karanlığa aşığım şu sıralar
Ya sessizliğe alıstım ya sensizliğe
Buhar olup uçmadı ya hislerim
Elbet sana da susarım
İlham melegim ebediyete göçtü
Sen benim ne halde olduğumu biliyor musun
Gece kabus görüp sabah ağlayarak uyanıyorum
Her gün yanlış otobüse binip
Şehrin köşelerine yanlışlıkla ayak basıyorum
Ukalalık yapıyor sağa sola laf atıyorum
Bak bugünde birinin ayağına basıp kaçtın
Hiç bitmeyecek gibi yaşıyorum
Derdimi sevincimi biliyorum
Lakin tekini bile sevmiyorum
Ömürleri bu kadar sanki
El sallayıp vedalaşıyorum
Beni yalnız bıraktığın gün
Bende kaldım sanma bu akıbette
Çağırsan gelirim ebediyete
...
Islandı gözlerim nihayetinde
Haberin varmı benden
Bu sana son satırlarım
İnesi başıma satır satır
Düz cümleler kuramaz oldum
Sendende ruhumdanda yoruldum
Şiirlerim cimrileşti saçlarına
Azaldı derinleşti avuçlarına
Seni sorsalar ayı gösterirdim
Geceleri gözleri parlayan
Gündüzsse utancından kaybolan
Bakılmaya doyulmayan...
Hep dua edesim gelirdi
Geceler uzasın da göreyim diye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!