Diyarbakır surları, yeşil Dicle vadisi
Yapımı yıllar sürmüş, bir tarihtir kendisi
Nur Cemal’in duası, ölüsü ve dirisi
Türkiye de birinci,Diyarbakır bir inci.
Karpuz yüklü develer, dizilmiş sıra sıra
Baran hûrik dibare,
Wekî şeva dur tarî,
Tu baş nabî tu carî,
Edî bes e, derewîn.
Xira kirin,navê te,
Stêrk tune, reş û tarî,
Zor bir nakim, te tu carî.
Te heke dilê min xwarî,
Ez bûme Mem, çol digerim.
Te got: “Îro ez ê herim,
Yanındayken değer bil
Habil'in yeri dolmaz
Pişman olsa da Kabil
Hiç bir faydası olmaz
Boşa hayal kurmanın
Gözümü kırpmadan canımı verdiğim
Sözümü dinlemeden terk edip gittin
Yoluna rengarenk gülleri serdiğim
Nasıl kül olduğumu seyredip gittin
Oysa ki çok hoş günler yaşamıştık biz
Bir ileri bir geri sallanıyorsun
Endamlı duruşunla ballanıyorsun
Filizlenmiş çiçek gibi dallanıyorsun
Süslenip püslenip allanıyorsun
Ben bir tek seni sevdim bunu da biliyorsun
Her can taşıyorsa bir kalp
Kalpler düş ile başlar hayata
Hayatın anlamı ve tadı olmalı
Olmalı zaten insanın sevdiği
Sevdiği olmalı tüm umutların
Umutlu umutlarımız olmalı
Çima daye peçekamın spiye
Tıştek sor jı sere mın te
Peçeka spi bu renge ala
Çawe mın tari dıbe
Pıçki şire helal bıde
Dewemın zuha bu
Kalbimdeki güzele güller ekerem
Neyim var neyim yok önüne serem
Onda Aslı güzelliği ben ise Kerem
Kimse bilmez bu derdi çokça severem
Kuruyup akmaz oldu gözyaşı derem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!