Açan çiçekler bir gün elbet solacak
Ellerine al düşlerini bir gün kaybolacak
Yağmur gözyaşların bir bir son bulacak
Gecen geçen günlerden hüzün kokacak
Gündüzün bir hayali anmakla kalacak
Çaresi yok artık sızlamaların
Boşuna umutsuz beklemeler
Sonu olmayan yollara gidenlerin
Hiçbiri bir daha dönmeyecekler
Sen umutsuz halde beklerken
Kendimi kaybettim.
Seni ilk gördüğüm yerde
Aklımı da yitirdim.
Seni ilk öptüğüm yerde
Seni de kaybettim
Düştüm çaresiz derde
Daha dinlenecek ninniler vardı
Yaylalara ayaz gelmiş meğer
Yeşil bir yoldan geçerken
Leyla ile Mecnuna rast geldim
Ne işi vardı şimdi suçun ve cezanın
Aşk ortak yoldu hani sevdanın
Kırılsın
Kapı pencere
Yerlere insin çerçeve
Elinizin uzandığı
yere su olmayan bedenin kırılsın
Canlı yakan
Ağam paşam beylik yok
Dünyaya kulluk için geldik
Kolay aslında yaşamak
İnsan, insan olmak için geldik
Seven sevilenden beklemez nazı
Seni kaybettim uçsuz bucaksız sabahı olmayan bir gecede. Hiç sabahım olmadı geceden yana. Dertlerim arttı. Ve hep gözlerime kan ağlattı hep karanlıklar içinde boğuştum, hep gelmeni hep sabah olmasını bekledim. Ne sen geldin bir tanem nede güneşim doğdu. Hep seni aradım karanlılarda isyankar, meyhaneler de ve garip diyarlarda. Hepsi benim gibi dertliydi içenler, karşılıksız sevenler ve sevdiğinden ayrılanlar çaresizlerdi. Çünkü isteklerini elde edememişlerdi. Ve teselliyi bir yudum kadehte aramışlardı. Bende yakmıştım kendimi, bu günümü, yarınımı yalnız sen vardın aklımda
Seni bulmak seninle olmak istiyordum. İnan bana sevdiğim inan sensiz ne gülebiliyordum. Nede ölüme gidebiliyordum.
Seni yaşıyordum her anımda, seni görüyordum her rüyamda yalnız seni seviyordum baharımda
Ayrıldık tam sevgiyi yaşayacağımız zamanda.
Bıraktın gittim beni uzaklara, meçhullere
Ne yaptın yüce aşkımıza söyle… böyle kolay mıydı bir anda bitirmek.
Kendine isyan edipte ağlamak yok mu gizlice bir köşe de sessizce içten gelerek bilinçsiz bir halde kendini kaybetmiş yüreği fırtınalar da gerçekten severek depremler olurken sinemde. Açan her türlü yara. Kapanmaz çeşit çeşit kalbimde. Kader diyorlar buna bahtım kara. Sevgiyi yaşamak vardı. Anlamsız kaldım bu diyarda. Oysa sen olsan böyle mi olurdu. Gülen gözlerim senin olurdu.
Arar aşk ile alemi seni bulurdu. Ama yoksun zaten hiç benim olamadın ki, sevmeyi sen ellerde ellerde buldun sanki. Şimdi sadece sensiz seni ben yüreğimle kalbimde ki seni seviyorum…
Tek çare şiirlerim var ya,
Birde derinden sızlayan,
Gönül acısıyla ağlamak var ya…
Şerefsiz bunlar yeter bana…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!